کاربرد در فوم هسته:

فوم هسته ای یک ماده پلیمری است که در پلاستیک جامد توسط تعداد زیادی ریز منافذ گاز پراکنده می شود تا چگالی کمتر، وزن سبک تر، استحکام ویژه بالاتر و جذب بار ضربه ای نسبت به پلاستیک خالص ایجاد کند و دارای جذب ضربه عالی است. عملکرد صدای ایزوله، هدایت حرارتی کم، عایق حرارتی خوب و عایق الکتریکی عالی، مقاومت در برابر خوردگی و مقاومت در برابر قالب. تقریباً همه انواع پلاستیک ها را می توان به فوم تبدیل کرد و قالب گیری فوم به یک زمینه مهم در پردازش پلاستیک تبدیل شده است. ابتدا گازی به پلاستیک مایع یا مذاب وارد می شود تا ریز منافذی ایجاد کند که باعث می شود ریز منافذ به حجم مشخصی رشد کنند. در مرحله بعد، ساختار ریز متخلخل با وسایل فیزیکی یا شیمیایی ثابت می شود. روش کف زنی مطابق با نحوه ورود گاز مکانیکی، فیزیکی و شیمیایی است.

در تولید روزانه، متداول ترین فوم هسته ای مورد استفاده شیمیایی است که از یک عامل دمنده شیمیایی استفاده می شود. عوامل کف کننده شیمیایی رایج مانند عامل کف کننده AC، عامل کف کننده PVC، عامل کف کننده OBSH، عامل کف کننده سیلیکون و موارد مشابه. ترموپلاستیک ها را می توان با استفاده از مواد دمنده شیمیایی به فوم تبدیل کرد. به عنوان مثال، کفش های فوم در زندگی، یعنی مواد افزودنی با استفاده از رزین ها، نرم کننده ها، مواد کف کننده و سایر مواد، در دستگاه قالب گیری تزریقی ریخته می شوند و با تجزیه عامل کف کننده، مواد با موفقیت کف می شوند.

فوم از نظر خواص حرارتی، خواص الکتریکی و آکوستیک عملکرد بسیار خوبی دارد و اثری بی بدیل دارد. بنابراین می توان از آن به عنوان ماده ای برای عایق حرارتی، جذب صدا، ضد ضربه، دی الکتریک، شناور و مانند آن استفاده کرد. در عین حال، فوم دارای استحکام و سفتی است، به طوری که می توان آن را با پانل های فلزی و غیر فلزی برای ساخت ساندویچ پانل چسباند. می توان از آن به عنوان یک عضو یاتاقان برای تحمل محصولات سازه ای استفاده کرد و در عین حال می توان از آن برای عایق حرارتی، جذب صدا، عایق صدا، ضد ضربه و ... استفاده کرد. از زمان شروع استفاده از فوم هسته ای در ایالات متحده در سال 1940، به طور گسترده ای در بخش های ساختمانی، هوانوردی، دریایی، شیمیایی، مکانیکی، کشاورزی و سایر بخش ها مورد استفاده قرار گرفت.