
عملکرد و روش قالب گیری فوم هسته کامپوزیت:
مواد تقویت شده با الیاف پرکاربردترین و بیشترین مقدار فوم هسته کامپوزیتی هستند. ویژگی های آن وزن مخصوص کوچک، استحکام مخصوص بزرگ و مدول مخصوص است. به عنوان مثال، مواد کامپوزیتی فیبر کربن و رزین اپوکسی دارای استحکام خاص و مدول خاصی هستند که چندین برابر بیشتر از آلیاژهای فولاد و آلومینیوم است. خزش، کاهش سر و صدا، عایق الکتریکی و سایر خواص. کامپوزیت فیبر گرافیت و رزین می تواند ماده ای با ضریب انبساط تقریباً برابر با صفر بدست آورد. یکی دیگر از ویژگی های مواد تقویت شده با الیاف ناهمسانگردی است، بنابراین آرایش الیاف را می توان با توجه به نیازهای مقاومتی قسمت های مختلف محصول طراحی کرد.
مواد کامپوزیت مبتنی بر آلومینیوم تقویت شده با فیبر کربن و فیبر کاربید سیلیکون همچنان می تواند استحکام و مدول کافی را در دمای 500 درجه سانتیگراد حفظ کند. می تواند به عنوان تیغه فن موتور استفاده شود. فیبر کاربید سیلیکون و کامپوزیت سرامیکی، دمای استفاده می تواند به 1500 ℃ برسد، بسیار بالاتر از دمای استفاده از پره های توربین سوپر آلیاژی (1100 ℃). کربن تقویتشده با فیبر کربن، کربن تقویتشده با فیبر گرافیت، یا گرافیت تقویتشده با الیاف گرافیت، یک ماده مقاوم در برابر فرسایش است و در فضاپیماها، موشکهای موشکی و راکتورهای انرژی اتمی استفاده شده است. به دلیل چگالی کم، مواد کامپوزیتی غیر فلزی را می توان در خودروها و هواپیماها برای کاهش وزن، افزایش سرعت و صرفه جویی در انرژی استفاده کرد. فنر ورق پلاستیکی فوم کامپوزیتی که با اختلاط فیبر کربن و الیاف شیشه ساخته شده است، دارای سفتی و ظرفیت تحمل باری معادل فنر ورق فولادی است که بیش از پنج برابر سنگینتر است.
روش قالب گیری: با توجه به مواد پایه متفاوت است. روشهای قالبگیری بسیاری برای مواد کامپوزیتی مبتنی بر رزین وجود دارد، از جمله قالبگیری دستی، قالبگیری تزریقی، قالبگیری سیمپیچ فیبر، قالبگیری فشرده، قالبگیری پالتروژن، قالبگیری اتوکلاو، قالبگیری دیافراگمی، قالبگیری مهاجرت، قالبگیری تزریقی واکنش، قالبگیری انبساط فیلم نرم، و مهر زدن قالب گیری و غیره روش های قالب گیری کامپوزیت زمینه فلزی به قالب گیری فاز جامد و قالب گیری فاز مایع تقسیم می شوند. اولی با اعمال فشار در دمای زیر نقطه ذوب بستر، از جمله جوشکاری انتشار، متالورژی پودر، نورد گرم، کشش گرم، پرس ایزواستاتیک داغ و جوشکاری انفجاری به دست می آید. مورد دوم ذوب ماتریس و پر کردن آن در مواد تقویت کننده است، از جمله ریخته گری سنتی، ریخته گری مکش خلاء، ریخته گری فشار معکوس خلاء، ریخته گری اکستروژن و ریخته گری اسپری و غیره، روش های قالب گیری فوم کامپوزیت ماتریس سرامیکی، عمدتاً پخت فاز جامد، قالب گیری نفوذ بخار شیمیایی، قالب گیری رسوب بخار شیمیایی و غیره.
