چه نوع مواد کامپوزیتی فیبر کربن باید در نظر گرفته شود؟

1. رزین پلی استر: پرکاربردترین رزین در صنعت فوم هسته است. رزین پلی استر ارزان تر است، مقاومت در برابر خوردگی خاصی دارد و نسبت به رزین اپوکسی بخشنده تر است. اکثر اجزای فایبرگلاس با استفاده از رزین های پلی استر ساخته می شوند، زیرا استفاده از آنها آسان است، به سرعت پخته می شوند و در مقابل محدودیت های دما و کاتالیزور مقاومت می کنند. حمل آسان، خیس شدن سریع، شاخص تیکسوتروپیک بالا. معایب: خواص فیزیکی پایین تر در مقایسه با رزین های گران تر.

2. رزین اپوکسی: برای قطعات کامپوزیتی که نیاز به استحکام نهایی دارند، تولید کنندگان فوم هسته از رزین اپوکسی استفاده می کنند. علاوه بر بهبود خواص مقاومتی، رزین های اپوکسی به طور کلی نسبت به پلی استرها و استرهای وینیل برای دستیابی به ثبات ابعادی و افزایش پیوند با سایر مواد برتری دارند. رزین اپوکسی، عملکرد با استحکام بالا، می تواند در کاربردهای تزریق خلاء، آسان برای رسیدگی، ویسکوزیته متوسط ​​استفاده شود. اما نمی توان از آن برای نمد خرد شده استفاده کرد، در برابر اشعه ماوراء بنفش پایدار نیست و هنگام قرار گرفتن در معرض UV باید با پوشش بالایی جفت شود.

3. رزین وینیل استر: مخلوطی از رزین پلی استر و اپوکسی در نظر گرفته می شود، به این معنی که ویژگی های پردازش، عملکرد و قیمت آن معمولا بین دو مورد دیگر قرار می گیرد. رزین وینیل استر بالاترین مقاومت در برابر خوردگی، مقاومت در برابر دما و افزایش طول را ارائه می دهد. بنابراین، زمانی که فوم های هسته ای نیاز به دوام بالا، پایداری حرارتی و مقاومت در برابر خوردگی دارند، معمولا از آنها استفاده می شود. رزین وینیل استر بسیار پایدار، مقاوم در برابر خوردگی و مقاوم در برابر حرارت است. اما ماندگاری کوتاه است، به طور کلی 3 ماه.